Spring naar inhoud

Wil je jezelf voorstellen?
Mijn naam is Werner Bloemers, 47 jaar, uit het Limburgse dorpje Ospel. Ik zie nu voor 20% en heb geen Usher. Dus ik zie een heel beeld van 360 graden, maar de scherpte is minder. Met bril op kan ik overigens minder goed lezen dan zonder bril. Aan de ene kant heb ik een gewoon hoortoestel en aan de andere kant een cochleair implantaat. Die twee toestellen zijn automatisch op mekaar afgestemd en doen het prima. Zonder die gehoorapparatuur hoor ik praktisch niks, nee. Ik moet gewoon werken bij een werkgever. Al meer dan 26 jaar werk ik bij de gemeente Weert als facturist. Daarnaast probeer ik bijna elke dag te sporten. Hardlopen, nordic walking of handboogschieten.

Werner zit op een stoel en heeft zijn armen over elkaar. Achter hem veel licht. Hij heeft een grote glimlach op zijn gezicht.
Werner zit op een stoel en heeft zijn armen over elkaar. Achter hem veel licht. Hij heeft een grote glimlach op zijn gezicht.

In februari - maart brak Covid-19 ook in Nederland uit. Ben je wel of niet geraakt door de corona-maatregelen?
Het viel wel mee bij mij, want ik schrik niet zo snel. In communicatie en begeleiding viel het ook erg mee. Mijn buren en vrienden hebben het druk, dus die zie ik niet zo als begeleiding, uitzonderingen daargelaten (voor als ze meegaan naar een popfestival ofzo). Daarom maak ik ook vaker gebruik van begeleiding voor bijvoorbeeld een mooie wandeling, zodat ik er even uit kan. En dat probeer je dan elke week ofzo in een andere streek uit. Ook voor vraagstukken van technische aard neem ik weleens contact op met een begeleidster.

Tja, er zijn diverse manieren waarop je slim met je mensen om je heen om kunt gaan. Maar mijn naaste familie doet zeker zijn best om mij overal mee te helpen, daar waar ze kunnen. En wat betreft communicatie; je kunt zoveel doen met bijvoorbeeld whatsapp, mail en microsoft teams of zoom.

Ik werk vier dagen per week voor de gemeente Weert. In het begin van de coronacrisis heb ik drie maanden achter elkaar thuis gewerkt. Nu is dat twee dagen per week. Tja, ik werk op kantoor met twee schermen en dat werkt sneller dan thuis, waar ik er maar een heb. Als ik veel werk heb, heeft het de voorkeur om af en toe naar kantoor te gaan. Dit ook met het oog op de afsluiting van het boekjaar 2020. Verder geen activiteiten zoals voorheen. Geen festivals, geen concerten, geen deelgenotendagen. Het is allemaal wachten tot in 2021 of later. Fysiek contact met mensen mis ik niet echt. Je hoeft ook niet iedereen te knuffelen. Met het dragen van een mondkapje heb ik totaal geen moeite.

Wil je nog iets over de corona-crisis vertellen, algemeen of voor jouw persoonlijk?
Nou, de covid-tijd heeft er wel voor gezorgd dat ik inspiratie heb gekregen voor het schrijven van artikelen. Ik heb het afgelopen jaar al 13 artikelen geschreven. Deels voor een regionaal krantje en deels voor een plaatselijke nieuwssite. Dat gaat heel goed. Ik hanteer een eigen schrijfstijl, afgeleid van Ernest Hemingway en Jan Siebelink. Het is een ontzettend gaaf gevoel om elke keer een klein schilderijtje in woorden af te kunnen leveren. Natuurlijk hoop je dat het in de toekomst allemaal een beetje beter zal gaan. Maar op deze manier krijg je de tijd ook goed om.

Wil je jezelf voorstellen?
Hallo, mijn naam is Ans van den Ende en mijn naamgebaar is Engel van Geduld! Ik ben 54 jaar, redactrice/presentatrice bij de radio en woon in het Limburgse Witte Stadje Thorn. En ja ik behoor tot de doelgroep doofblind! Ik ben blind en slechthorend, mijn linkeroor kan niet ondersteund worden. Ook niet met een CI. En mijn rechteroor wordt ondersteund met een gehoorapparaat! Door gewricht- en evenwichtsproblematiek loop ik op mijn best samen met een taststokrollerbol en een kruk! Het is dus duidelijk waarom mensen mij ha ha het rugzakvrouwtje noemen!

Ik vind het belangrijk om goed voor mezelf te zorgen want alleen dan ben ik in staat om ook voor een ander te kunnen zorgen! Structuur, rust en regelmaat zijn voor mij zéér belangrijk! Ik sta elke dag om 07:00 uur op zodat het dag- en nachtritme zo min mogelijk verstoord raken! Mijn dag start met een half uurtje buiten wandelen en aansluitend een uurtje sporten, inclusief meditatie aan huis!

Ik ben verantwoordelijk voor het welzijn van mijn huisdieren. Een putter/kanarie zangvogel en twee Nederlandse hangoordwergkonijntjes. Ik draag die verantwoording voor de volle 100% anders moet je niet aan huisdieren beginnen, maar dat is mijn persoonlijke mening! Ik hou van gezond vegetarisch eten dat ik grotendeels zelf bereid! Verder heb ik zoals velen van jullie ook een wasmachine, ha ha. Terwijl die draait ga ik bijvoorbeeld in mijn tuintje aan de slag! Ik wil maar zeggen er is altijd wel, graag of niet, iets te doen!

Mijn redactiewerk voor de radio is doorgaans op drie vaste dagen in de week. Maar het is ook inspelen op de actualiteit waardoor het ook voorkomt dat ik laat op de avond nog bezig ben om digitaal een gast te regelen voor ons wekelijkse programma! Juist omdat ik houvast heb aan structuur, rust en regelmaat stelt het mij in staat om flexibel te kunnen zijn.

Voor het slapengaan neem ik een moment van rust om de dag goed af te ronden. Dus geen prikkels meer om actief te worden maar juist af te schakelen zodat mijn lichaam en geest klaar zijn voor die welverdiende nachtrust! Ik ben ervan overtuigd dat dit ervoor zorgt dat ik een goede slaper ben!

In februari - maart brak Covid-19 ook in Nederland uit. Ben je wel of niet geraakt door de corona-maatregelen?
Toen ik voor het eerst van Covid-19 hoorde…dacht ik…China is ver weg maar wat als het Covid-19 ook naar Nederland komt!? Ik vond en vind het nog steeds best spannend!!!. Ook ben ik geraakt door de coronamaatregelen. Zeker in de communicatie, want de verstaanbaarheid op anderhalvemeter afstand vraagt heel veel geduld van de ziende/horende medemens en lukt alleen maar in een rustige omgeving! Van mij vraagt het nog meer inspanning, energie!

De begeleiding is sinds maart flink aangescherpt waardoor er veel digitaal wordt gecommuniceerd! Bij noodzakelijke uitzondering is fysiek contact toegestaan! Als gevolg van de maatregelen ben ik sinds 15 maart ook thuis en dat is zeker opgemerkt in mijn omgeving. Sommige mensen hadden de overtuiging dat ik of op vakantie, verhuisd of ziek was. Ik word dus duidelijk gemist! Het redactiewerk doe ik vanuit huis en tijdens de live uitzending ben ik digitaal in contact met mijn radiomaatjes die wel in de studio zijn. En het presenteren is uiteraard stopgezet!

Beeld in mobiele telefoon: Ans draagt een groen hesje met tekst op de achterzijde: Ik zie je niet. Houd jij afstand? In een tekstballon bij haar rechteroor de tekst: Hoogstwaarschijnlijk hoor ik je op die opgelegde afstand óók niet! Aan de onderzijde van de telefoon twee logo's: links het logo Slechthorend, rechts het logo Blind.
Beeld in mobiele telefoon: Ans draagt een groen hesje met tekst op de achterzijde: Ik zie je niet. Houd jij afstand? In een tekstballon bij haar rechteroor de tekst: Hoogstwaarschijnlijk hoor ik je op die opgelegde afstand óók niet! Aan de onderzijde van de telefoon twee logo's: links het logo Slechthorend, rechts het logo Blind.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mis je fysiek contact met mensen?
Nou en of ik het fysieke contact mis!!! Als je mij aan het huilen wilt hebben dan vraag vooral doorrr…Snik…slik…diepe zucht… Ik mis het fysieke contact zoals Tactiele Gebaren en Social Haptic Communicatie. Omdat het voor mij als blinde en slechthorende persoon juist dat ontbrekende aan informatie in de communicatie toevoegt! Daarnaast mis ik het fysieke contact dat ik voorheen had met mijn radiomaatjes en dan doel ik zowel op de informatieve communicatie als ook op het dollen onder elkaar!

Heb je wel of geen moeite met het dragen van een mondkapje? Zo ja, waarom heb je er moeite mee?
Ik draag een mondkapje omdat het moet ter bescherming voor iedereen! Ik reis sinds half maart niet meer met het openbaar vervoer omdat ik niet zelfstandig kan in- en uitchecken! Voorheen werd ik hierbij geholpen door de chauffeur. Ik reis sinds half maart ook niet meer met de Regiotaxi of Valys. Omdat de indicatie voor het voorin zitten (die ik om medische redenen heb) niet meer gehandhaafd kan worden door de Covid-19 maatregelen.

Wil je nog iets over de corona-crisis vertellen, algemeen of voor jouw persoonlijk?
Slotwoord! Sinds 15 maart ben ik alleen en op mezelf aangewezen. Met uitzondering van mijn wekelijkse hulp in de huishouding, vaste begeleiding en medische afspraken. En in noodgevallen ga ik in alle vroegte naar de plaatselijke winkel voor een boodschap, waar ik vriendelijk geholpen word door de medewerkers. En toch heeft het afgelopen jaar mij ook heel veel moois gebracht!

Ik ben altijd al voorstander van zelfregie en mag mezelf daarin schouderklopjes blijven geven. Omdat mijn Engelengeduld, leergierigheid en creativiteit in zelfredzaamheid mij enorm helpen om de focus te blijven leggen op de mogelijkheden! Ik heb hierdoor via de computer contacten gemaakt met mensen die de moeite nemen om zich in mij te verplaatsen. Zodat zij mij op welke manier dan ook kunnen helpen en dat ontroert mij en geeft mij een gevoel van dankbaarheid! De eerste stap is aan mij om hulp te durven vragen! Deze digitale samenwerking draagt ertoe bij dat ik mij niet alleen voel en al helemaal niet eenzaam!

Mijn reden, de reden om vol te houden! In stilte denkend aan de mensen die hard werken in bijvoorbeeld ziekenhuizen, de mensen die getroffen zijn door Covid-19 en de dierbaren die helaas overleden zijn.

Hou vol!
Liefs Ans

Tijdelijk geen vergaderingen

De corona-crisis en anderhalve-meter-samenleving heeft ons als organisatie in een moeilijke situatie geplaatst. Live met elkaar vergaderen en live gesprekken voeren met andere organisaties is onmogelijk geworden. De reden is dat we dichtbij en soms direct fysiek met andere personen communiceren. In bijvoorbeeld Gebarentaal of Tactiele gebaren. Digitaal vergaderen blijkt tot nu toe onvoldoende haalbaar. We hebben dan ook moeten besluiten om deze activiteiten tijdelijk stop te zetten. De activiteiten van ons team Fondsenwerving zijn ook stopgezet. Veel organisaties hebben het zelf al moeilijk genoeg in deze tijd.

Gelukkig hebben we ook positieve ontwikkelingen om te delen. We hebben reactie gehad op de vacatures die we voor de zomer hebben uitgezet. En we hebben lidmaatschap aangevraagd bij de EDBU (European Deafblind Union). We houden dan ook actief contact met deze organisatie. Ook buiten DBCX zijn ontwikkelingen die van belang zijn voor mensen met doofblindheid. Zoals de erkenning van de Nederlandse Gebarentaal. Online webinars die toegankelijk zijn voor doofblinde mensen. En in het algemeen meer aandacht voor mensen met een beperking op alle levensgebieden. Het is dan ook van belang om doofblindheid als ‘beperking’ onder de aandacht te blijven houden. Daarvoor blijven we onze sociale media inzetten.

Marjolein Pruis

Het afgelopen half jaar was een moeilijke tijd voor DBCX. We gaan de zomer in met veel om over na te denken. Daarna willen we graag verder en we zoeken mensen die ons daarbij kunnen helpen.

Na de zomer hebben we drie vacatures:
1. Bestuurslid met specialisme Samenwerken met andere organisaties.
2. Bestuurslid met specialisme Financiën (Penningmeester).
3. Webontwikkelaar en -beheerder voor onze website www.dbcx.nl.

Heb je kennis en ervaring op een van deze gebieden en wil je graag bijdragen* aan een kleine stichting met een bijzondere maatschappelijke missie? Bekijk onze website en social media en stel jezelf voor aan ons team: info@dbcx.nl. We wensen je een fijne zomer en kijken uit naar je reactie!

* Op vrijwillige basis.

Drie handen op elkaar - jong - middel - oud
Drie handen op elkaar - jong - middel - oud

 

Foto: Marjolein Pruis
Marjolein

Marjolein deelt in onderstaande blog haar jarenlange ervaring in het samenwerken met dove en horende mensen, in organisaties en projecten. Ze schetst het belang van het begrijpen van elkaars verschillen in communicatie en persoonlijke omstandigheden. We zijn allemaal anders (diversiteit). Dat vraagt geduldige communicatie en steeds vragen aan elkaar wat iedereen bedoelt. Zodat je elkaar leert begrijpen. Samenwerken vraagt dus tijd, maar het is van belang om dingen te laten ontstaan en groeien.

“Al vele jaren zijn horende en dove mensen eraan gewend dat ze samenwerken vóór doofblinde mensen. Zoals ideeën en (leuke) programma’s organiseren voor doofblinde mensen. Later konden doofblinde mensen zélf aansluiten bij horende of dove mensen met hun ervaringsdeskundigheid. En zo nieuwe kansen krijgen hoe zelfstandig te werken, los van horende mensen.

In deze tijd gaat dat moeizamer. Gedacht wordt dat doofblinde mensen ‘alleen’ kunnen werken, zónder dove en horende mensen. Mijn ervaring van de afgelopen jaren is dat dat niet voldoende werkt. Hoe komt dat? Ieder jaar komen er nieuwe regels van de overheid of bijvoorbeeld zorginstellingen. Het vraagt meer energie voor doofblinde mensen om deze te bestuderen en zelf aan te passen. Hun motivatie wordt langzaam minder. Doofblinde mensen hebben thuis ‘extra uitdagingen’ zoals braille-lezen, koken, boodschappen doen en planningen maken met begeleiders/tolken voor afspraken. Ieder doofblind persoon heeft daarnaast, door verschillende omstandigheden, een andere omgangswijze.

Als doofblind persoon samenwerken met dove mensen en horende mensen is heel fijn. Het geeft een goede balans en we delen ervaringen. Voor ‘nieuwe’ doofblinde mensen die actief willen zijn in samenwerken, vraagt het leren van en oefenen met:

  • Ideeën bedenken.
  • Begrijpen van taal van verschillende mensen via mail of app.
  • Motivatie.
  • Verschil tussen persoonlijk en zakelijk.
  • Grenzen stellen.
  • Geduld hebben.
  • Begrijpen van informatie van organisaties en overheid.
  • Aanpassingsvermogen (energie en tijd) als ogen achteruit gaan of omstandigheden veranderen.
  • Zelfvertrouwen.

Het is belangrijk dat ‘nieuwe’ doofblinde mensen samenwerken met ervaren doofblinde mensen, met dove mensen en met horende mensen. Zo kunnen zij zichzelf tijd geven en stabiel leven zonder stress. En we kunnen laten zien dat doofblinde mensen niet ‘zielig’ zijn. Door goed samenwerken en met ondersteuning van dove en horende mensen laten we juist zien dat we ‘Power’ hebben!”

Het verslag van onze activiteiten in 2019 staat online! DBCX heeft zich verder kunnen ontwikkelen, dankzij vrijwilligers en fondsen die ons steunden. Afgelopen jaar hebben we onderdelen van onze organisatie verder uitgewerkt. Een hoogtepunt was het verkrijgen van de ANBI status. Dit dankzij ondersteuning van de SESAM Academie.

Doofblinden Kamp
Het plan was om in 2019 voor de tweede keer een Doofblinden Kamp te organiseren. De werkgroep Doofblinden Kamp, met het onderdeel Tactiele Communicatie Trainingen, heeft een draaiboek gemaakt en voorbereidingen gedaan. Helaas bleek dit financieel niet haalbaar te zijn. Besloten is om het kamp te verplaatsen naar 2022. Een draaiboek, planning en begroting zijn in voorbereiding.

Website en social media
De huisstijl van onze website is vernieuwd en de website is toegankelijk gemaakt voor doofblinden. De social media kanalen LinkedIn en Instagram zijn opgezet en we hebben een redactiegroep opgestart. Nieuwe ideeën zijn bedacht, zoals het interviewen van doofblinde mensen over hun (levens)ervaringen. Ook hebben we een internationale kalender opgezet. Met succes!

Het bestuur heeft twee nieuwe leden gekregen: voor de functies Vice-voorzitter en Marketing & Communicatie.

Naar het jaarverslag (zie onderaan de pagina).

Aanbevelingen voor inclusief beleid van de wereldwijde doofblindengemeenschap

Van: European Deafblind Union (EDbU) 
Bron: Canadian Deafblind Association National (CDBA National)
Noot: Onderstaande tekst is een vertaling door vrijwilligers van de oorspronkelijke officiële Engelse tekst van de EDbU.

"In deze tijden van onrust, met de hele wereld ernstig getroffen door de uitbraak van het coronavirus (COVID-19), gecombineerd met andere kritieke incidenten zoals de recente aardbeving in Zagreb, Kroatië, willen we ervoor zorgen dat degenen die het meest achterblijven, verwaarloosd, kwetsbaar en in een crisis blootgesteld aan dubbel isolement: personen met doofblindheid, gelijkwaardig worden beschermd overeenkomstig artikel 11 van het VN Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (Convention of the Rights of Persons with Disabilities - CRPD).

Vertegenwoordigend tussen 0,2% en 2% van de wereldbevolking, ervaren naar schatting 15 tot 155 miljoen mensen op aarde gecombineerde gehoor- en gezichtsbeperkingen - doofblindheid. Door veroudering van oren en ogen toe te voegen als gevolg van het ouder worden, stijgt het aantal tot 6%. Wat betekent dat maar liefst 467 miljoen mensen tijdens hun leven een bepaalde mate van doofblindheid ervaren. Deze groep mag in deze tijd van crisis niet worden verwaarloosd en vergeten.

We willen benadrukken dat ouderen met doofblindheid een hoger risico lopen dan de meeste anderen. Niet alleen omdat zij zich in de risicogroep voor het virus bevinden vanwege hun leeftijd. Maar ook omdat zij moeite hebben met de toegang tot en het verwerken van informatie en het oplossen van dagelijkse taken. Bijvoorbeeld winkelen voor essentiële zaken zoals voeding en/of medicijnen. Dit zijn een paar voorbeelden van de vele problemen waarmee zij worden geconfronteerd. De combinatie van hun dubbele zintuiglijke beperking en leeftijd heeft een sterke invloed op- en vergroot de complexiteit van hun situatie. Waardoor hun behoefte aan kwalitatief goede diensten toeneemt, om het risico op ernstige en zware gezondheidscomplicaties als gevolg van COVID-19 te verminderen.

De Algemene Opmerking Nummer 2 over artikel 9 (General Comment No. 2 on article 9): toegankelijkheid van het VN Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (Convention of the Rights of Persons with Disabilities - CRPD) verplicht staatspartijen ertoe doofblinden in staat te stellen toegang te krijgen tot informatie, communicatie en andere diensten. Om onafhankelijk te kunnen leven en effectief deel te kunnen nemen aan de samenleving.

Daarom heeft The European Deafblind Union (EDbU), volgens de ontvangen input van haar nationale leden, de onderstaande aanbevelingen opgesteld die essentieel zijn voor het bieden van een goede kwalitatieve dienstverlening en ondersteuning aan doofblinden: in het 'gewone' dagelijks leven en ernstige crises zoals deze pandemie.

The European Deafblind Union (EDbU), the African Federation of the Deafblind (AFDB), the Latin American Federation of the Deafblind (FLASC) en the World Federation of the DeafBlind (WFDB) willen de VN, WHO, EU-organen, staatspartijen en regeringen over de hele wereld vragen dringend om aandacht te hebben voor:

1. Het belang van mediatoegang
Alle communicatie via nationale media vraagt voor mensen met doofblindheid duidelijke taal en toegankelijkheid. Door (maar niet beperkt tot): ondertiteling, nationale Gebarentaal, vertaling met duidelijke spraak, hoog contrast en publicaties in grote letters. Het vraagt ook dat deze tegelijkertijd beschikbaar worden gesteld met het verstrekken van de informatie aan iedereen in het algemeen.

2. Verspreiding van officiële informatie
Officiële COVID-19-instructies, aanwijzingen en richtlijnen vragen verstrekking in toegankelijke formaten voor mensen met doofblindheid: in grote letters en in braille.

3. Toegang tot dienstverlening als gevolg van COVID-19 uitbraak
Alle diensten die aan het publiek worden verleend als gevolg van de COVID-19-uitbraak, zoals diensten van het Rode Kruis, telefonische hulplijnen en andere aanbieders van ondersteuning en/of psychologische hulp, moeten toegankelijk zijn voor mensen met doofblindheid.

4. Toegang tot digitale media
Informatie via digitale media vraagt toegankelijke formaten in duidelijke taal voor mensen met doofblindheid. Dit betekent toegang tot online informatie via platte tekst, zonder afbeeldingen en advertenties. Het is ook essentieel dat bijvoorbeeld tekst- en e-mailberichten op deze manier worden verzonden.

5. Toegang tot persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM)
We vragen dringend om te overwegen mensen met doofblindheid voorrang te geven tot het verkrijgen van beschermende middelen zoals maskers en handschoenen. Vanwege het extreem beperkt zijn in hun mobiliteit tijdens de lockdown en hun onmogelijkheid om hulp te vinden.

6. Bescherming van Doofblindentolken (tolk-begeleiders)
De aard van onze unieke beperking (Doofblindheid) vraagt nabijheid en handaanraking met Doofblindentolken (tolk-begeleiders). Dit maakt het voor de doofblinde persoon mogelijk om toegang te krijgen tot de omgeving, door het vertalen van gesproken en geschreven informatie. Doofblindentolken (tolk-begeleiders) die in nood- en zorginstellingen werken zouden dan ook dezelfde bescherming op het gebied van gezondheid en veiligheid moeten krijgen als andere gezondheidswerkers die met COVID-19 te maken hebben.

7. Bewustwordingscampagne 
Onmiddellijke bewustwording van de noodzaak voor het ondersteunen van mensen met doofblindheid is essentieel. Deze campagne moet worden opgezet met landelijke organisaties die gespecialiseerd zijn in diensten voor mensen met doofblindheid. Deze organisaties spelen ook een sleutelrol in campagnes die gaan over bescherming tegen het virus.

8. Toegang tot diensten tijdens quarantaine of wanneer medische hulp nodig is
Tijdens quarantaine of wanneer gezondheidszorg nodig is, vragen we voor mensen met doofblindheid toegang tot tolkdiensten voor Doofblinden (inclusief tolk-begeleiders), ondersteunende diensten, persoonlijke assistentie en fysieke toegankelijkheid. Deze diensten als zodanig kunnen doofblinden niet worden onthouden op basis van hun beperking.

9. Toegang tot werk en onderwijs
We vragen voor doofblinde werknemers en studenten in gelijke mate toegang tot werken op afstand en/of onderwijsdiensten.

10. Beperkende maatregelen tijdens de COVID-19 pandemie
Voor publieke maatregelen zoals een maximale groepsgrootte van twee personen op sommige plaatsen, vragen we doofblinden op gelijke voet met anderen te beschouwen. De meeste, zo niet alle, doofblinde personen hebben een Doofblindentolk nodig om hen te helpen alle noodzakelijke instructies en informatie te verkrijgen, wanneer ze geen ondersteuning hebben van familie of wanneer alternatieve communicatiemethoden zijn mislukt. Daarom is het van vitaal belang dat onze unieke beperking met respect wordt behandeld bij dit soort maatregelen.

11. Organisaties die personen met doofblindheid vertegenwoordigen
We adviseren deze organisaties alle directe diensten te verminderen en als mogelijk het werk vanuit huis te organiseren. En ondertussen toch door te gaan met:

  • Het organiseren van Doofblindentolken (tolk-begeleiders), zodat zij zo snel mogelijk contact kunnen opnemen met ouderen en eenzame mensen met doofblindheid.
  • De essentiële taak om ervoor te zorgen dat de meest geïsoleerde doofblinden de meest urgente informatie ontvangen. Overgebracht in de communicatievorm van hun voorkeur. Terwijl ook wordt gezorgd voor prioritering van toegang tot voeding en medicijnen.
  • Erkenning van doofblinden: adviseer hen om rood-witte wandelstokken te gebruiken zodat zij beter zichtbaar zijn en/of op zijn minst een officiële kaart bij zich te hebben die hun doofblindheid aangeeft bij autoriteiten en hulpdiensten.

The European Deafblind Union (EDbU), the African Federation of the Deafblind (AFDB), the Latin American Federation of the Deafblind (FLASC) en de World Federation of the Deafblind (WFDB) zijn beschikbaar om autoriteiten en andere organisaties te helpen met richtlijnen en informatie met betrekking tot gelijke en toegankelijke diensten. Evenals informatie voor mensen met doofblindheid.

Wij vragen u vriendelijk om alle informatie en praktijkvoorbeelden uit uw land met ons te delen, als u denkt dat deze relevant zijn voor het leveren van hoogwaardige diensten en ondersteuning aan mensen met doofblindheid. Zij worden op dit moment zwaar getroffen door de uitbraak van het Coronavirus."

Het coronavirus en doofblinden. Tactiele Gebaren, begeleiding en sociale contacten.

Beste doofblinde mensen, ouders van doofblinde kinderen en familieleden,

Aangezien weten jullie dat in Nederland valt erg zwaar met coronavirus-crisis. Wij zijn jullie niet vergeten dat jullie worden erg dupe van over coronavirus situatie zoals communicatie via tactiele gebaren, problemen met begeleiders en vrijwilligers die niet kunnen veel voor jullie doen. Dat erkennen wij dat wordt echt zwaar zonder communicatie en hulp.

Doof en blind en tactiele gebaren
Vooral voor doof EN blind is echt triest in verband met isolement te voelen zonder contacten die tactiele gebaren. In Nederland hebben ze meer strenge maatregelen gesteld. De kans is dat bijeenkomsten wordt tot juni niet georganiseerd, kunnen wij echt voorstellen dat jullie nodig hebben met mensen in sociale contacten nodig, helaas is coronavirus-crisis erg gemeen dat krijgen mensen ziek.

Handen die elkaar vastpakken

Twee handen bewegen naar elkaar toe

Creatieve ideeën
Wij willen jullie vragen om alsjeblieft goed te luisteren: Blijf rustig en probeer creatieve ideeen om iets te doen in je huis of bij je balkon of in tuin bewegen. Bewegen is ook belangrijk. GGD en RIVM doen hun best om coronavirus te bestrijden maar zal erg lang te duren. Even volhouden tot alles voorbij is dan doen we langzaam opbouwen. Verder willen wij niet valse belofte te zeggen dat gaat alles goed komen in komende tijd.

Als een doofblinde persoon die dierbare mensen verloren heeft of ernstig ziekte in het ziekenhuis liggen, wensen we jullie veel sterkte toe!

Tips
Wij kunnen alleen positieve tips aan jullie te geven:
1. Blijf rustig, ademen in en uit.
2. Blijf bewegen mogelijk in je huis, bij je balkon of in je tuin. Goed voor jouw      weerstand op te bouwen.
3. Blijf regelmatig goed handen wassen.
4. Als je toch met iemand per ongeluk handen aangeraakt hebt, was je handen snel goed!
5. Blijf gezonde eten en drinken, met mate anders raakt je voedsel/drank snel op als niet gelukt is met boodschappen.
6. Probeer met vertrouwde kennissen, familie of vrijwilliger rond vragen via whatsapp om hulp voor boodschappen te doen voor jou, zet iemand bij je deur boodschappen zetten en kan jij je boodschappendoos pakken.
7. Je mag je hond uitlaten en wandelen, fijn in de buitenlucht. Wel op afstand van mensen blijven.
8. Niet te veel naar nieuws te kijken, bijv. in ochtend of in middag of in avond (niet erg laat bijv tot 22:00 uur, anders kunt je niet slapen), niet hele tijd lang kijken anders is er teveel negatief nieuws.

LET OP!!
Er zijn veel nep-berichten via Whatsapp of Facebook te plaatsen, moet je nooit te geloven. Volg alleen naar bekende bronnen bijvoorbeeld de Facebookpagina van Dovenschap of van Doof Centraal. Ook via media als NOS of NU.nl. Als jij onzeker voelt, kunt je aan je bekende mensen vragen via whatsapp of het klopt of niet.

Meer informatie over doofblinden, Tactiele Gebaren en andere communicatievormen.

Onze organisatie kost geld. De weg naar de fondsen hebben we gevonden, maar waar is nog meer geld te vinden? Zoeken kost tijd. Twee personen zijn daar nu mee bezig, één doofblind, de ander niet. Wij zoeken een derde persoon die wilde plannen heeft en ook tijd heeft om deze uit te voeren. Ben je creatief en kun je geweldige activiteiten bedenken om geld te vinden? Lees dan verder

Wil je een onvergetelijke en leerrijke ervaring? Van 1 tot 8 augustus 2020 organiseert HK (Helen Keller) Pioniers - Doofblind Vlaanderen haar eerste doofblindenkamp, in De Hoge Rielen in Kasterlee (België). Daarvoor worden doofblindenassistenten gezocht: dove of slechthorende mensen met kennis van de Vlaamse Gebarentaal of de Nederlandse Gebarentaal. Ook tolken en tolkstudenten (vanaf 2e jaars) kunnen zich aanmelden.

De kosten om mee te doen zijn 175 euro. Dit is inclusief een cursus (zie de informatie hieronder), 8 dagen verblijf en de maaltijden. Wil je je aanmelden of meer informatie? Mail naar doofblindenkamp@doofblind.vlaanderen. Aanmelden kan tot 1 februari 2020!

Cursus

Je leert voorafgaand aan het kamp hoe je het beste met doofblinde mensen omgaat en hoe je hen op een veilige en prettige manier kunt begeleiden tijdens allerlei activiteiten. Je leert ook verschillende communicatievormen zoals tactiele gebaren en lorm. Daarna volgt een stage van vijf dagen tijdens het kamp waarbij je doofblinden vergezelt. Het is daarbij belangrijk dat doofblinde mensen veel informatie krijgen om zich thuis te voelen tijdens het kamp. Je maakt samen plezier en je helpt waar nodig.

Er wordt af en toe afgewisseld met een andere assistent zodat het voor iedereen haalbaar blijft en er ook voor de assistent rustmomenten zijn. Elke dag is er een uurtje bespreking voor de assistenten waarbij je zaken die moeilijk gaan, kan uitpraten met de kampverantwoordelijken. De laatste dag, zaterdag 8 augustus, is er een evaluatie. Je ontvangt ook een certificaat.

 

 

Accessibility